بعد از دو دهه از انقلاب اسلامی، وقتی امریکا باور کرد که ایران الگوی مسلمانان جهان شده است تمام تلاش خود را برای شکستن این وجهه یا ساختن یک جمهوری اسلامی قلابی بکار برد. در سال1991 صدام یک همه پرسی برگذار کرد و ضمن اضافه کردن "الله اکبر"به پرچم این کشور نام این کشور را به جمهوری اسلامی عراق تغییر داد تا اسلامیت خونش را بالاتر ببرد ولی صدام و این‌حرفها!! غیر قابل باور بود لذا بعد از سالها امریکا تصمیم گرفت حکومت اسلامی دیگری را بدل سازی کند و این حکومت چیزی نبود جز طالبان. چیزی که از از نظر آنها به ایران شبیه تر بود و از طرفی برای سیاه جلوه دادن اسلام سیاسی بهترین روش بود و شاید هم توانستند در کوتاه مدت موفق شوند ولی بعد از مدتی این نسخه هم جواب نداد و بعلت غیر منطقی بودن این حکومت، مسلمانان جهان به آن روی نیاوردند و نیز مردم غرب هم باور نکردند که همه‌ی اسلام، طالبان باشد لذا امریکا مجبور شد به طرحی دیگر روی بیاورد _جمهوری اسلامی افغانستان_ نسخه بدلی جدیدی از جمهوری اسلامی ایران ولی کمی منطقی‌تر از طالبان و البته کمی امریکایی‌تر! باز هم این نسخه چندان جواب مناسب نگرفته است و امریکا درصدد برکناری کرزای و سپردن ریاست جمهوری این کشور به زلمای خلیل‌زاد (تبعه امریکا) (!) است. نتيجه آنكه امروز ۶-۵ كشور با نام "جمهوري اسلامي ...... " داريم

   در بین گروههای اسلامی و آرمانگرا نیز امریکایی ها شبیه این برنامه را پیاده کردند آنچه به نام القاعده می بینیم نتیجه این تلاشهاست. گروهی که در برابر تمام تجاوزات اسراییل در فلسطین و لبنان سکوت اختیار میکند...یک‌شبه، القاعده عراق ایجاد می شود و اتفاقا فعالترین شاخه القاعده می شود و پس از یک انفجار در انگلیس بلافاصله گروهی به نام القاعده‌ اروپا مسولیت آنرا به عهده می‌گیرد، گروهی که تا قبل از آن اسمش را هم کسی نشنیده بود. نکته عجیب اینکه الجزیره، امریکایی‌ترین خبرگزاری اعراب، بلندگوی این گروهک زیر زمینی است؛ با دقیق‌ترین اخبار و اطلاعات و بهتر از هر سرویس امنیتی دیگر، فیلمهای خصوصی این گروهک را هم در آرشیو خود دارد!

   شاید قدیمی ترین نسخه شبیه سازی شده که بتواند انرژی فعال جوانان مسلمان را در جهت منافع غرب بکار گیرد، داستان وهابیت و یا بهاییت در مقابل شیعه ی اصیل باشد و جدیدترین داستان، این جناب بروجردی است؛ مدیرعامل شرکت اسلام غیر سیاسی!

   با مزه ترین بکارگیری این تاکتیک در روزهای اخیر توسط سمیر جعجع (عامل اسراییل در لبنان) بود که حامیان خود را در نقطه ای اطراف بیروت فراخواند و با ایراد یک سخنرانی بسیار تند و آتشین در جمع 40هزار نفری، سعی کرد ادای سید حسن نصرالله در جمع میلیونی را در بیاورد. سمیر جعجع با آهنگی تند ضمن برشمردن دلاوری های خودش در جنگهای داخلی لبنان(!)  خودش را اسطوره ملی لبنان معرفی کرد و با انتقاد از سخنان سید حسن در مورد دولت وحدت ملی بر طبل جنگ داخلی کوبید.