تاریخ خونبار شیعه با مظلومیت آغاز شد و سراسر آن نهضت زیر زمینی بوده است. حتی بارها ائمه فرمودند کسی که تقیه ندارد دین ندارد و البته بارها وعده پایان این دوره را داده اند. حوادث تاریخی گویای آن است که این دوران رو به پایان است. حرکتی که امام خمینی آغاز کرد، نوید پایان مظلومیت شیعه را می­دهد. شاید در تحلیل عرفانی بتوان همه­ی بار انقلاب اسلامی را بر دوش رهبر آن گذاشت و این تغییر عظیم در تاریخ شیعه را ثمره جهاد او تعبیر کرد ولی در بررسی جامعه­شناسانه بی­شک اگر نبود حرکت خواص در این مسیر، این لطف الهی شامل شیعیان نمی­شد. بهرحال چنان مظلومیت و حقانیت در تاریخ شیعه به یکدیگر تنیده­ که ناخودآگاه برای شیعیان تبادر یکسانی پیدا کرده­اند. لذا هرجا حقی را میبینند حتما باید مظلومیتی را هم بر آن تصور کنند. هرچند پایان بسیاری از این مظلومیتها به فرج نهایی امام عصر حواله داده شده است ولی به نظر من امروزه این مظلومیت به حداقل خود در تاریخ رسیده است.